Aranżacja tarasu: Sypialnia pod chmurką i inne pomysły

Z Centrum Dobroczynności Lekarskiej
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wybór odpowiednich mebli tapicerowanych to też kwestia proporcji. W małym mieszkaniu nie możesz postawić wielkiej narożnej sofy, bo zdominuje całe pomieszczenie. Zmierz dokładnie swoją przestrzeń i zastanów się, ile miejsca potrzebujesz na co dzień. Ja wybrałam dwuosobową kanapę z funkcją spania, która po rozłożeniu daje szerokie łóżko, ale w ciągu dnia zajmuje tylko metr kwadratowy. Do tego dołożyłam mały stolik kawowy, który można łatwo odsunąć, gdy przychodzą goście. To pozwoliło mi zachować przestronność, mimo ograniczonej powierzchni.

Kiedy przymierzałam się do zakupu, zwracałam uwagę na materiał obiciowy. Tapicerka welurowa wygląda przepięknie, ale przyznam szczerze, że w praktyce bywa zdradliwa. Mój znajomy kupił sofę w jasnym welurze i po pierwszym tygodniu miał na niej plamy od kawy, których nie dało się wyczyścić bez profesjonalnego prania. Dlatego postawiłam na tkaninę o właściwościach easy clean, najlepiej w ciemniejszym odcieniu. Dodatkowo sprawdziłam, czy pokrowce można zdjąć i wyprać w pralce - to robi ogromną różnicę, zwłaszcza jeśli w domu są dzieci lub zwierzęta.

Pamiętam, jak dwa lata temu szukałam sofy do swojego trzydziestometrowego mieszkania. Przynajmniej trzy razy dziennie wracałam myślami do tej decyzji, bo zdawałam sobie sprawę, że jeden zły wybór mebli tapicerowanych może zamienić moje wnętrze w magazyn niepraktycznych gratów. Zaczęłam od konkretów: potrzebowałam czegoś, co w ciągu dnia będzie kanapą do czytania i oglądania filmów, a wieczorem zmieni się w wygodne posłanie dla gości. Na początku myślałam, że każda kanapa z funkcją spania wystarczy, ale szybko zweryfikowałam swoje optymistyczne założenia, gdy zobaczyłam cienki materac w pierwszym modelu, który obejrzałam.

Kolejny problem to przechowywanie koców i poduszek. W małym mieszkaniu każda wolna przestrzeń jest na wagę złota. Zamiast kupować plastikowe pojemniki, wykorzystałam wersalkę w salonie. Ma wbudowany pojemnik na pościel, który mieści dwa komplety koców. To proste, ale genialne. Wersalka ma też mechanizm rozkładania, który nie wymaga wyciągania całej konstrukcji – wystarczy pociągnąć za uchwyt. Do tego tapicerka welurowa, która jest łatwa w czyszczeniu i nie gromadzi kurzu jak syntetyczne tkaniny. I choć welur kojarzy się z luksusem, to w rzeczywistości jest bardzo praktyczny. Plamy z kawy znikają po przetarciu wilgotną szmatką, a sierść kota nie wbija się w materiał.

Łazienka to był koszmar. Mała, wąska, bez okna. Plastikowe kabiny prysznicowe są łatwe w czyszczeniu, ale chciałam uniknąć kolejnych syntetyków. Postawiłam na zasłonę z tkaniny lnianej zamiast PCV. Jest wodoodporna po zaimpregnowaniu naturalnym woskiem. Do tego drewniana półka z odzysku i ceramiczne mydelniczki. Największym wyzwaniem było znalezienie ekologicznego pojemnika na szczoteczki – zrezygnowałam z plastiku na rzecz bambusa. A goście na noc? Dla nich mam zestaw ręczników z bawełny organicznej, które schną szybciej niż te z supermarketu.

Nie zapominajmy o praktycznej stronie codziennego użytkowania. Kiedyś myślałam, że każda kanapa z funkcją spania będzie odpowiednia do spania codziennego, ale to błąd. Jeśli planujesz używać mebla jako głównego łóżka, choćby na kilka nocy w tygodniu, musisz szukać modeli z materacem piankowym o grubości minimum 16 cm i stelazem listwowym, który zapewnia wentylację. W przeciwnym razie po dwóch miesiącach pojawią się odkształcenia i ból pleców. Ja wybrałam model z takim właśnie stelazem i do dziś nie żałuję, bo goście zawsze chwalą wygodę spania.

Drugim przełomem była kanapa z funkcją spania, którą zamówiłam z tapicerka welurowa w kolorze butelkowej zieleni. Na pierwszy rzut oka wygląda jak zwykła sofa dwuosobowa, ale wystarczy pociągnąć za ukryty uchwyt, a rozkłada się w ciągu trzech sekund. Mechanizm DL działa płynnie, bez skrzypienia, a spód wypełnia sprężyna kieszeniowa z pianką termoelastyczną. Gdy przyjeżdżają goście, nie muszę przenosić pościeli z szafy - wystarczy wyjąć zapasową poduszkę z pojemnika pod siedziskiem. Inteligentny dom to dla mnie nie tylko gadżety, ale też taka organizacja przestrzeni, by każdy mebel miał kilka funkcji.

Kuchnia w moim mieszkaniu ma tylko cztery metry kwadratowe, ale udało się wcisnąć w nią system inteligentnego oświetlenia. Czujniki ruchu włączają światło nad blatem, gdy tylko zbliżam ręce do zlewu, a po zmroku delikatnie podświetlają szafki. Dzięki temu nie muszę macać w ciemności w poszukiwaniu włącznika. Lodówka nie jest smart, ale zamontowałam w niej prosty czujnik temperatury, który wysyła powiadomienie do telefonu, gdy drzwi zostaną uchylone dłużej niż minutę. To drobiazg, ale oszczędza mi nerwów, zwłaszcza gdy wracam z zakupów i rozkładam rzeczy.

Największym problemem okazało się przechowywanie pościeli i koców. W mieszkaniu nie mam garderoby, a szafa w przedpokoju pęka w szwach. Rozwiązanie przyszło naturalnie, gdy zrozumiałam, że meble tarasowe też mogą mieć funkcję schowka. Wybrałam łóżko z pojemnikiem na pościel, które stanęło w narożniku. Na co dzień leżą na nim poduszki dekoracyjne i pled, a wewnątrz trzymam zapasowe koce, ręczniki plażowe i letnie buty. Gdy przyjeżdżają goście na noc, wystarczy zdjąć poduszki, wyciągnąć pościel z pojemnika i posłanie gotowe w minutę. Żadnego noszenia materaca z sypialni, żadnego szukania wolnej szafki.